Bij mij in de buurt is de wereld al een paar dagen veranderd in een schilderachtig tafereel. De bomen in de tuin en het bos zijn bedekt met een maagdelijk wit laagje waardoor alles er sprookjesachtig uit ziet.
Afgelopen zondag had ik het geluk dat het tijd was voor mijn eerste wandeling in de jaarcyclus stiltewandelingen in het ritme van de seizoenen en ons decor was werkelijk magisch. Alles was bedekt met verse sneeuw. Het geknisper onder onze voeten nodigde uit om met aandacht te lopen. We vertraagden als vanzelf. Het was stil in het bos, de sneeuw dempte alle geluiden en zorgde ervoor dat er maar weinig verkeer was.
De met sneeuw bedekte bomen stonden er verstild bij. Ze ontroerden me omdat ze de sneeuw zo als vanzelfsprekend droegen en vertrouwen uitstraalden. Ze bemoedigden me om mijn energie te sparen en me niet te verzetten tegen dat wat ik niet kan veranderen. Om de dingen te nemen zoals ze zijn en me daartoe te verhouden. Bij de aanblik van deze krachtige bomen voelde ik het vertrouwen door me heen stromen.
Ook de schoonheid van de diverse bomen en struiken raakte me. Het leek wel of ieder takje of topje extra werd benadrukt door het dunne laagje sneeuw wat erop lag. De verschillende vormen van de loof- en dennenbomen werden extra geaccentueerd en iedere vorm had zijn eigen bekoring.
In feite worden we deze dagen door de sneeuw geholpen om te vertragen en onze spaarzame energie zorgvuldig in te zetten. Precies passend bij deze tijd van het jaar, waarin het licht en de energie geleidelijk aan weer terug keren.
De sneeuw nodigt ons uit om stil te staan. Om even een stapje terug te doen, om ons heen te kijken en de wereld in haar verstilde pracht te aanschouwen. Het herinnert ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is in eenvoud en stilte. Hoe troostend is dat?
Voor de meesten is deze week het dagelijkse leven van school en werk weer begonnen. Voor velen is ook voelbaar dat het wringt: de rust waarin je eigenlijk nog wilt zijn en de turbulentie van de buitenwereld die weer in volle omvang op je afkomt. Het is nu prettig om voor jezelf ruimte te laten. Ruimte waarin je even stil kunt zijn en voorzichtig kunt onderzoeken wat er zich in jou ontwikkelt, welk accent je dit jaar wilt leggen. Beperk je tot een licht proeven…en laat het verder met rust. De ruimte die jij laat is als voeding en licht voor een plant. De groei gaat vanzelf. Het enige wat jij hoeft te doen is rust nemen en regelmatig stil worden.
De sneeuw helpt je hier de komende dagen een handje bij. Geef je over aan het feit dat niet alles meer volgens planning verloopt en er zaken in het honderd lopen. Geef je over, wordt stil en laat je beroeren door de schoonheid om je heen.
