In de meivakantie heb ik samen met mijn man genoten van een 6 dagen wandelen over zuidwest-kustpad in Engeland. Veel mensen kennen dit pad van het boek Het zoutpad van Raynor Winn. Wij hebben zo’n 100 km gelopen van het in totaal 1.000 km lange pad, met op onze rug een tent, slaapspullen en eten voor 6 dagen.
Ik hou ontzettend van deze manier van reizen; het helpt me om me echt te verbinden met de omgeving en de natuur en er is eigenlijk niets leukers dan om aan het einde van de middag een goede plek voor de tent te zoeken en daar dan neer te strijken voor de nacht. Het geeft me een enorm gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid.
En deze manier van reizen nodigt me ook iedere keer weer uit om te zijn met wat er is. Om alles wat er onderweg is zoals de zon, de wind, de regen, de prachtige bloemen, de uitzichten, de lastige passages, de vermoeide voeten, de stijve schouders, de natgeregende kleding, de hobbelige ondergrond …..om alles te nemen zoals het is. Om me er niet tegen te verzetten, er niet voor weg te lopen, het niet net even anders te wensen maar het in me op te nemen en te ervaren wat het werkelijk met me doet. En zo ontdek ik dan van alles in mezelf. Bijvoorbeeld dat er iets in mij ontroerd is of heel blij wordt van een fladderende vlinder of een varen die zich ontrolt. Of dat ik merk dat iets in mij zich sterk voelt en verbonden met de natuur. Dat iets ook weet dat na regen weer zonneschijn komt, dat het uitzicht na de volgende bocht weer anders is, dat alles voortdurend in beweging is en verandert…… Ik ontdek een onmetelijke ruimte in mezelf, voel me heel en levend. Wat een rijkdom!
Inmiddels weet ik ook dat focusing mij echt helpt om zo in het leven te staan en steeds weer benieuwd te zijn. In mijn vorige blog schreef ik hier al over.
Deze keer wil ik focusing graag uitleggen aan de hand van een metafoor. Focusing is als het gedicht ‘De herberg’ van Rumi, de Perzische dichter en filosoof uit de 13e eeuw.
De herberg
Dit mens-zijn is een soort herberg
elke ochtend weer nieuw bezoek.
Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.
Verwelkom ze, ontvangt ze allemaal gastvrij,
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.
Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase….
De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.
Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.
“Bij focusing is er een Ik dat zonder oordeel of voorkeur ruimte maakt voor welke beleving of innerlijke ervaring zich ook in jou aandient. Net zoals in het gedicht van de herberg, vormt je Ik een soort van innerlijk huis voor al je ervaringen die er als gasten vriendelijk in ontvangen worden. Deze innerlijke gasten zijn er niet zomaar, ze hebben een goede reden om zo te zijn. Als jij ze als een goede gastvrouw met respect onthaalt en benieuwd bent naar wie ze zijn, dan zal je ook duidelijk worden wat hun onderliggende betekenis is, waarom ze zijn zoals ze zijn, wat maakt dat jij een bepaalde situatie in je leven ervaart zoals je ‘m ervaart. Als je die betekenis ten volle kunt beluisteren, erkennen en zich laten uitdrukken dan zul je merken hoe er een steeds steviger bodem in jezelf ontstaat om op terug te vallen en dat je contact hebt met je innerlijk kompas dat gericht is op leven op een manier die aansluit bij wie jij bent.” *)
Ik ben inmiddels 65 jaar en al een tijdje onderweg op mijn zoektocht om te leven naar wie ik werkelijk ben. Ik ben dankbaar dat focusing op mijn pad is gekomen. Sinds ik focus ervaar ik meer innerlijke rust, tevredenheid, levensvreugde en vertrouwen in mezelf en het leven.
Ik laat jou ook graag kennismaken met de bevrijdende werking van focusing. Op dit moment ontwikkel ik hiervoor een basiscursus van 5 dagen. In het najaar ga ik een pilot draaien. Als je belangstelling hebt of mee wilt doen, laat het me weten door te antwoorden op deze mail. Ik hou je graag op de hoogte.
*) Uit het boek Focusing van Tine Swyngedouw.
